Moja koleżanka, starsza ode mnie od naście lat, z przerażeniem niedawno odkryła istnienie spodni z dziurami. Nie mogła zrozumieć jak to jest, że spodnie już podarte to modny ubiór, a jeśli tanie jeansy same się podrą, są do wyrzucenia. Dla mnie, dziewczyny z najtisów, przez naprawdę bardzo krótki okres fanki Silverchairów i Cobaina trudno było to wytłumaczyć. Ale cóż, ona pamięta PRL a mnie w stanie wojennym starzy nawet nie planowali. Dla mnie legginsy to po prostu cienkie spodnie, dla niej to rajtuzy.
Koleżanka twierdziła też, że kobieta ma wyglądać jak kobieta, a facet jak facet. Za negatywny przykład podała… apaszkę na szyi. A na moje wytłumaczenie, że słowo krawat pochodzi właśnie od ozdobnych chust noszonych przez najemników z Chrorwacji, obraziła się. Przecież nie jest tak, że ja i mój Misiak nosimy takie same czarne spodnie czy identyczne kapelusze… choć byłaby to śmieszna wizja. Tak czy inaczej, mam dość stereotypów. Wiem, kiedy wyglądam ponętnie, nosząc skórzane legginsy, i kiedy nie.
Lubię móc narzucić na siebie proste, tanie legginsy z przecenionej bawełny, skórzaną kurtkę i pobiegać z psem, i naprawdę mało mnie obchodzi co ludzie powiedzą na tamat mojego wyglądu. A jeszcze, jakby wiedzieli co o nich myślę… :) Bo to jest tak - najprawdopodobniej w ogóle o mnie zapomną, a jak zapamiętają, to nie zawsze musi oznaczać, że jest coś nie tak :) Bywały takie zimy gdzie starałam się unikać szaroburych kurtek i płaszczy. W ciemnym listopadzie na dół nakładałam tanie jeansy, a na górę - kolorową, wzorzystą pikowaną kurtkę. Może nie jest to “kobiece”` ale wyróżniam się z tłumu i może w pochmurną polską zimę kogoś rozweselę.
Skąd się w ogóle bierze ten dziwny trend do wtapiania się w tłum? Moda modą, ale wszyscy nagle jesteśmy klonami. Czy to PRL, w którym nie było pomarańczy, ciuchów z Zachodu, kolejek? Cóż, komunizm minął, w sklepach mamy wszystko od bananów po tanie dżinsy, a ludzie byli i są konformistami. Ech… może ktoś z was mi to wytłumaczy?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz